«آسم قابل کنترل است، اگر درمان در دسترس باشد»

آسم یکی از شایع‌ترین بیماری‌های مزمن غیرواگیر است که بیش از ۲۶۰ میلیون نفر را مبتلا می‌کند و سالانه مسئول بیش از ۴۶۰ هزار مرگ در سراسر جهان است که بیشتر آن‌ها قابل پیشگیری هستند. میزان مرگ‌ومیر ناشی از آسم از دهه ۱۹۸۰ تقریباً دو برابر شده است.تاریخچه آسم در چین به سال ۲۶۰۰ قبل از میلاد می‌رسد و مصر باستان نیز علائم تنگی نفس و مشکلات تنفسی را در متون خود ذکر کرده است. بقراط (۴۶۰ تا ۳۷۰ قبل از میلاد) اولین کسی بود که وضعیت موجود در یونان باستان را توصیف و آن‌ها را با محرک‌های محیطی و مشاغل و حرفه‌های خاص مرتبط کرد. حدود ۱۰۰ سال قبل از میلاد نیز آرتائوس کاپادوکیه تعریف مفصلی از آسم ارائه کرد که شبیه نحوه درک بشر امروزی از پیشرفت این بیماری است.رومیان باستان نیز به بررسی این وضعیت پرداختند و سال ۵۰ پس از میلاد، پلینی بزرگ ارتباط بین گرده گل و مشکلات تنفسی را کشف کرد. او یکی از اولین کسانی بود که داروی اپی‌نفرین را به‌عنوان یک نوع تسکین سریع درمان آسم توصیه کرد.
قرن نوزدهم دکتر هنری اچ سالتر توصیف‌های پزشکی دقیقی از آنچه ارائه کرد که در طول حملات آسم در ریه‌ها اتفاق می‌افتد. یکی از بنیان‌گذاران دانشکده پزشکی جان هاپکینز، ویلیام اوسلر، در سال ۱۸۹۲ به شباهت‌هایی بین آسم و شرایط آلرژیک و محرک‌های خاص آسم مانند آب‌وهوا، احساسات شدید و رژیم غذایی اشاره کرد. دهه ۱۹۸۰ زمان تمرکز بر اهمیت سیستم ایمنی بود و درک بهتری از آسم به‌عنوان یک بیماری التهابی مشاهده شد. در این دوره پزشکان نیاز به مدیریت آسم را حتی در صورت نداشتن علائم برجسته کردند. دستگاه‌های استنشاقی درمان آسم نیز در سال ۱۹۵۶ ساخته شد.سازمان جهانی آسم (جینا) در سال ۱۹۹۳ تأسیس و اولین روز جهانی آسم که توسط جینا سازماندهی شده است، در سال ۱۹۹۸ برگزار شد. روز جهانی آسم هر سال با هدف گسترش آگاهی در مورد چالش‌های پیش‌روی مبتلایان به این بیماری برگزار می‌شود و هدف آن گرد هم آوردن پزشکان، بیماران و سازمان‌ها برای توانمندسازی افراد مبتلا به آسم و ایجاد زندگی بهتر برای آن‌ها است.

شعار روز جهانی آسم در سال 1405: " دسترسی همه مبتلایان به آسم به داروهای ضد التهاب استنشاقی، همچنان یک نیاز فوری"